تبلیغات
سالار زینب حسین جان

موضوع :





سخاوت و بخشش


امام باقر(ع) با آن كه درآمدش كم، خرجش بسیار و عیال وار بود، درعین حال بخشندگى ‏اش بین خاص و عام آشكار و بزرگوارى ‏اش - مشهور، و فضل و نیكى ‏اش ‏معروف بود، افراد زیادى به امید بهره ‏مندى از جود و كرمش به سویش مى‏ شتافتند وهیچ یك ناامید بر نمى ‏گشتند. هركس به خانه‏ اش وارد مى ‏شد، از آنجا بیرون نمى ‏رفت،مگر آنكه غذایش مى ‏داد، لباس نیكویش مى‏ پوشاند و مبلغى پول به او مى ‏بخشید. بخشش‏ او به حدى بود كه مورد اعتراض نزدیكان قرار گرفت. آن حضرت یاور بیچارگان، یار درماندگان و دستگیر در راه ماندگان بود.

هرگاه شیعیانش از شهرهاى دیگر به دیدارش مى ‏رفتند. زاد و توشه راه، لباس و جایزه ‏شان مى ‏داد، و مى ‏فرمود:

«پیش از آنكه ملاقاتم كنید این ها برایتان آماده شده ‏بود».

جایزه ‏هایش بین پانصد تا هزار درهم بود. هم خود مى‏ بخشید و هم به یاران وخویشانش سفارش مى ‏كرد كه بخشنده باشند، در یك روز هشت هزار دینار به مستمندان‏ مدینه بخشید و خانواده ‏اى را كه یازده نفر بودند و همه غلام و كنیز بودند آزاد كرد. به سبب بخشش هایش نیازمندان زیادى به منزلش مراجعه مى‏ كردند و آن حضرت به‏ غلامان و كنیزانش سفارش مى ‏كرد كه آنها را تحقیر نكنند و گدا ننامند بلكه آنان ‏را به بهترین نامهایشان صدا بزنند. هر روز جمعه یك دینار صدقه مى‏ داد و مى‏ فرمود:

«نیك و زشت و صدقه روز جمعه دو چندان مى ‏شود»

و نیز مى ‏فرمود:

«نیكى،فقر را مى‏ زداید و بر عمر مى ‏افزاید و از مرگ بد پیشگیرى مى‏ كند». پیوسته یارانش‏ را به همدردى و دستگیرى یكدیگر سفارش مى ‏كرد

و مى ‏فرمود: «چه بد برادرى است، برادرى كه چون غنى باشى همراهت‏ باشد و چون فقیر شوى تو را تنها بگذارد». و مى ‏فرمود: «برادرى آنگاه كامل است كه یكى از شما دست در جیب رفیقش كند و هرچه مى ‏خواهد برگیرد».





ارسال به:
صفحات :

DESIGN BY NOOR