تبلیغات
سالار زینب حسین جان

موضوع :


بنام تو ای عزیز بنده نواز



اندرزی ارزشمند از حضرت آیت الله العظمی مكارم شیرازی



قبل از هر چیز همه عزیزان و خودم را به تقواى پروردگار كه حصن حصین الهى و قلعه محكم خداوندى و
زاد یوم المعاد، بل «خیر الزاد الى خالق العباد» است، توصیه مى كنم تقوائى كه در اعماق جان ما نفوذ كند، و همه چیز ما را به رنگ خود درآورد و «من احسن من اللّه صبغة.. چنین تقوایى به تمام خواسته هاى ما جهت مى دهد، مسیر زندگى را مشخّص مى كند، و راه را روشن و هدف را عالى مى سازد.


همان تقوائى كه برترین سرمایه و بالاترین افتخار است، همان تقوائى كه انسان را به خدا پیوند مى دهد و به مقام عبودیت خاص او مى رساند و از عمق جانش این ندا برمى خیزد:

«الهى كفى بى عزّاً أن أكون لك عبداً و كفى بى فخراً أن تكون لى ربّا;
برترین عزّت من عبودیت توست و بالاترین افتخارم ربوبیت توست».

در این تاپیك اندرز های اخلاقی كه راه گشای زندگی دنیا و متضمن عافیت و عاقبت ما در جهان باقی ست از اساتید علم اخلاق و عرفان به رشته تحریر در میاید .باشد كه در این رهگذر درسی بیاموزیم و به قرب الهی نزدیك و با پشتوانه ای غنی تر به سر منزل مقصود برسیم


اولین اندرز :


عزیزان من! در این عمر كوتاه خود تلخ و شور زندگى را آزمودم و فراز و نشیب هایش را دیدم، و عزت و ذلّت و فقر و غنا، و سختى و راحتى آن را تجربه نمودم، سرانجام با تمام وجود، این حقیقت قرآنى را لمس كردم كه «و ما الحیوة الدنیا الا متاع الغُرور»(2)، آرى دنیا متاع غرور و فریب است و بیش از آنچه فكر مى كنیم توخالى و بى محتواست و به گفته شاعر:

زندگى نقطه مرموزى نیست
غیر تبدیل شب و روزى نیست
تلخ و شورى كه به نام عمر است
راستى آش دهن سوزى نیست!

تنها عقیده به حیات جاویدان در سراى دیگر است كه به زندگى این جهان مفهوم مى بخشد و اگر آن نبود زندگى این دنیا نه مفهومى داشت، نه هدفى!

من در تمام عمر خود چیز باارزشى نیافتم جز آنچه به جنبه هاى معنوى و ارزش هاى انسانى منتهى مى شود، همه ارزش هاى مادى سراب بود، انسان ها در خوابند، نقش ها نقش بر آبند، و انسان در زندگى دائماً در رنج و تب و تاب است.

كودكان دیروز، جوانان امروزند، و جوانان امروز، پیران فردا، و پیران، فردا در بستر خاك آرمیده اند، چنان كه گوئى هرگز نبوده اند!

هرگاه از كنار خانه بعضى از بزرگان علما و یا رجال و شخصیّت هاى مهم دیروز كه مى گذرم به خاطرم مى آید روزى در این خانه چه رفت و آمدهائى بود، چه هیاهوئى و غوغائى، و چه چشم هائى به آن خانه دوخته شده بود; ولى امروز گرد و غبار فراموشى روى آن پاشیده شده و خاموش و بى سر و صدا، گاه به یاد كلام هشداردهنده مولى على(ع) در نهج البلاغه مى افتم كه فرمود:

«فَكَأَنَّهُمْ لَمْ یَكُونُوا لِلدُّنْیا عُمّاراً وَ كَاَنَّ الاْخِرَةَ لَمْ تَزَلْ لَهُمْ داراً;
گوئى هرگز اهل این دنیا نبودند و سراى آخرت همیشه خانه آنها بوده است!»

دوستانى را با قامت هاى خمیده مى بینم كه بر عصا تكیه زده، چند قدمى را طى مى كنند، و مى ایستند تا نفسى تازه كنند و چند گام دیگر بپیمایند، ناگهان دوران جوانى آنها در نظرم مجسّم مى شود، چه قامت كشیده اى داشتند؟ چه شور و نشاطى؟ چه جنب و جوشى؟ چه خنده هاى مستانه اى و چه قهقهه هااى؟ ولى امروز گرد و غبار اندوه بر تمام چهره آنها نشسته، و چنان افسرده اند كه گوئى «از كوى شادمانى هرگز گذر نكرده اند!».

اینجاست كه مفهوم كلام بیدارگر الهى «وَ مَا هذِهِ الحَیوةُ الدُّنْیا اِلاّ لَهْوٌ وَ لَعِبٌ» را با تمام وجود خود احساس مى كنم و مطمئن مى شوم دیگران هم به سن من برسند اگر كمى دقّت كنند درمى یابند.

با این حال این همه سر و دست شكستن براى مال و مقام، جاه و جلال براى چیست؟ و این گردآورى ها براى كیست؟ و این همه غفلت از كجا ناشى مى شود؟
مخصوصاً در جهان كنونى كه دگرگونى ها شتاب بیشترى به خود گرفته و تحوّلات، شدید شده است.

خانواده هایى را مى شناسم كه دیروز، همه دور هم جمع بودند و براى خود عالمى داشتند، امروز همه پراكنده شده اند، یكى در آمریكا زندگى مى كند، دیگرى در اروپا، دیگرى در جاى دیگر و پدر و مادر سالخورده در خانه، غریب و تنها مانده اند، و گاهى ماه ها مى گذرد كه نه خبرى از فرزندان خود دارند و نه فرزندان از آن ها. به یاد كلام پر نور امام مى افتم

«إنَّ شَیْئاً هذا آخِرُهُ لَحَقیقٌ اَنْ یُزْهَدَ فى اَوَّلِه;
چیزى كه پایانش این است سزاوار است در آغاز آن حرص و ولعى نباشد!»


گاه به زیارت اموات مخصوصاً محلّى كه مقبره علما و فضلا است رفته ام و دیده ام، اى عجب! گروه زیادى از دوستان و اَحِبّاى قدیم، امروز اینجا آرمیده اند، عكس هاى آنها كاملاً آشناست در اعماق تاریخ گذشته فرو مى روم، نكند من هم در میان آنها هستم و خیال مى كنم زنده ام و به یاد گفته آن شاعر باصفا مى افتم:

هر كه باشى و به هر جا برسى
آخرین منزل هستى این است!


حضرت آیت الله العظمی مكارم شیرازی



ارسال به:
صفحات :

DESIGN BY NOOR